Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Java. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Java. Pokaż wszystkie posty

wtorek, 28 stycznia 2014

Rysowanie diagramów UML z ArgoUML

Czym jest UML wie zapewne każdy. Czy, a raczej kiedy należy go stosować zależy w dużej mierze od projektu oraz zdrowego rozsądku. Są sytuacje, gdy stworzenie kilku diagramów UML może stanowić ważny element dokumentacji projektowej, a są też sytuacje, gdy tworzenie zbyt dużej ilości może się okazać zwykłą stratą czasu.

W momencie, w którym zdecydujemy, że warto wzbogacić naszą dokumentację techniczną o diagram(y) UML warto użyć do tego odpowiedniego narzędzia, szczególnie, że niektóre z nich posiadają takie opcje, jak np. autogenerowanie części kodu źródłowego.

Przy wyborze narzędzia, ważne jest to, jakiej funkcjonalności oczekujemy od narzędzia, tj. czy chcemy rysować, modelować, eksportować wyniki do metamodeli, a może jednak najważniejsze jest generowanie fragmentów kodu z diagramu? Bardzo dobry przegląd narzędzi, ze względu na rodzaje funkcjonalności znajduje się w jednym z pytań na forum stackoverflow.com.

W moim przypadku, właśnie skończyłem pracę nad rozbudowanym architektonicznie projektem, w którym mieliśmy 4 nasze serwery, z czego 3 schowane za "firewallem" oraz 6-7 usług zewnętrznych, z którymi porozumiewały się różne serwery. Diagram wdrożeniowy pokazał istniejące zależności w sposób jasny i klarowny, pozwalając zrozumieć istniejące zależności nawet nowym osobom w projekcie.

Do narysowania diagramu użyłem darmowego programu ArgoUML dostępnego na licencji Eclipse Public License - v 1.0.

ArgoUML w porównaniu ze swoim głównym konkurentem Visio:
- jest darmowy
- jest prosty, a szata graficzna lekko spartańska
- można za jego pomocą wygenerować tylko 6 typów diagramów (klas, przypadków użycia, sekwencji, maszyny stanowej, czynności, wdrożeniowy)
- nie do końca spełnia (implementuje) wszystkie standardy języka UML
- posiada możliwość generowania kodu w językach takich jak java, c++, c#, itp.
- posiada możliwość inżynierii wstecznej plików JAR

dodatkowo, wynik naszej pracy możemy eksportować do:
- XML
- pliku graficznego

Pełny opis na http://en.wikipedia.org/wiki/ArgoUML

Mnie osobiście ArgoUML przekonało funkcjonalnością, oraz darmowością. Program, mimo iż nie jest w 100% zgodny ze standardami UML, oraz posiada nieco spartańską oprawę graficzną, to jednak, Moim zdaniem jest wystarczająco dobry do zobrazowania "clou problemu" i zwyczajnie 'robi swoją robotę'.

czwartek, 24 października 2013

.NET Client consuming Java IBM WebSphere Web Service

W dwóch moich poprzednich postach opisywałem sposób podłączenia się aplikacji .NET do web serwisów napisanych w PHP z pomocą Zend Framework (link1 link 2 ) i związanymi z tym problemami. W tym wpisie skupie się na podłączeniu się do web service utworzonego za pomocą IBM WebSphere wykorzystującym standardy technologii web services napisanych dla środowiska J2EE (tzw. "Java korporacyjna").

Do poprawnego 'skonsumowania' serwisu używamy standardowego mechanizmu WCF poprzez "Add Service Reference". Po wpisaniu adresu serwisu (z końcówką ?wsdl) powinniśmy wykryć serwis, a nast. utworzyć na jego podstawie klasę proxy. Gdyby automat nie wykrył usługi, to należy wpisać adres usługi do przeglądarki, a nast. zapisać plik na dysk z rozszerzeniem .xml (i w Add Service Reference podać ścieżkę na dysku gdzie zapisaliśmy ten plik). W przypadku mojej usługi, konieczne było jeszcze zgranie pliku .xsd (na szczęście znajdował się pod tym samym adresem co serwis, tylko z innym rozszerzeniem).

W momencie, gdy mamy utworzoną klasę proxy, możemy spróbować ją wywołać. Niestety w moim przypadku, standardowe wywołanie klasy proxy oznaczało błąd:
„Atrybut System.Xml.Serialization.XmlAttributeAttribute obiektu XmlSerializer nie jest prawidłowy w parametrXYZ. Kiedy atrybut IsWrapped ma wartość true, obsługiwane są tylko atrybuty XmlElement, XmlArray, XmlArrayItem i XmlAnyElement.”
Poprosiłem więc o pomoc bardziej doświadczone osoby i one zasugerowały mi aby,  w miejscu, w którym chcemy wywołać usługę dodać przestrzeń nazw:
using System.ServiceModel
 a w kodzie aplikacji EndPoint:
EndpointAddress ea = new EndpointAddress("https://abcd/hash/ws/xyz");
WS ws = new WSClient(new BasicHttpBinding(BasicHttpSecurityMode.Transport), ea);
Posiadając tak wygenerowaną klasę proxy, zasugerowano mi wejść w obiekt "WS" ("go to definition") i tam sprawdzić klasy, które wykorzystują 'parametrXYZ'.
Okazało się, że faktycznie, były tam dwie klasy, które wykorzystywały taki parametr. Rozwiązaniem tego problemu okazało się przemodelowanie tych klas, poprzez implementację System.ComponentModel.INotifyPropertyChanged czyli dodanie i obsługę zdarzenia  
 public event System.ComponentModel.PropertyChangedEventHandler PropertyChanged;
oraz dodanie zmiennych prywatnych każdemu odpowiadającemu mu publicznemu propertisowi, a także usunięcie atrybutu [System.ServiceModel.MessageBodyMemberAttribute] dla tych propetrtisów.
Przykład poprawnie poprawionej klasy:

    [System.Diagnostics.DebuggerStepThroughAttribute()]
    [System.CodeDom.Compiler.GeneratedCodeAttribute("System.ServiceModel", "4.0.0.0")]
    [System.ServiceModel.MessageContractAttribute(WrapperName="parametr-XYZ", WrapperNamespace="http://xyz.pl/ab/xyz", IsWrapped=true)]
    public partial class xyzRequest : object, System.ComponentModel.INotifyPropertyChanged {

        private string parametrXYZField;
        [System.Xml.Serialization.XmlAttributeAttribute("parametr-XYZ")]
        public string parametrXYZ
        {
            get
            {
                return this.parametrXYZField;
            }
            set
            {
                this.parametrXYZField= value;
                this.RaisePropertyChanged("parametrXYZ");
            }
        }
       
        public xyzRequest()
        {
        }

        public xyzRequest(string parametrXYZ)
        {
            this.parametrXYZField = parametrXYZ;
        }
        public event System.ComponentModel.PropertyChangedEventHandler PropertyChanged;
        protected void RaisePropertyChanged(string propertyName)
        {
            System.ComponentModel.PropertyChangedEventHandler propertyChanged = this.PropertyChanged;
            if ((propertyChanged != null))
            {
                propertyChanged(this, new System.ComponentModel.PropertyChangedEventArgs(propertyName));
            }
        }
    }
Czynność taką powtarzamy dla każdej klasy (i propertisu w tej klasie), w której występuje problematyczny dla nas parametr "parametrXYZ". W moim konkretnym przypadku to wystarczyło, a wywołanie usługi nast. poprzez:
string fuu = "Bar";
var raport = ws.pobranieraportu(fuu);

Korzystanie z web serwisów napisanych dla J2EE w .NET może nieść za sobą inne problemy np:
„Element XML 'rezultat-xyz' z obszaru nazw 'http://xyz.pl/ab/xyz' odwołuje się do metody i typu. Zmień nazwę komunikatu metody, używając atrybutu WebMethodAttribute, lub zmień element główny typu, używając atrybutu XmlRootAttribute.”
Powodem błędu jest zastosowanie dla kilku operacji: takiej samej nazwy typu zwracanego, którą jest „rezultat-xyz”. Technologia C#/.NET przewiduje obecność tylko unikalnych nazw elementów zwracanych przez poszczególne operacje. 
W celu wyeliminowania błędu niezbędna jest ręczna modyfikacja automatycznie wygenerowanej klasy Proxy. Modyfikacja polega na nadaniu unikalnych nazw elementów zwracanych przez wszystkie operacje dostępne w WebService, których nazwy elementów zwracanych kolidują ze sobą.

Inne problemy mogą wynikać z niestarannie napisanego XSD, lub innych, trudnych do zidentyfikowania powodów.