sobota, 2 sierpnia 2014

Trello

Kolejnym fajnym narzędziem, którego stosowanie warto jest rozważyć jest trello. Trello jest darmową aplikacją internetową, spełniającą rolę znanej i lubianej "tablicy z mazakami/karteczkami". "Tablica z karteczkami" to nic innego, jak stojąca w pokoju tablica z karteczkami, ewentualnie tablica z pisakami, na której wpisuje się zadania (najczęśniej są to nr. zgłoszeń z bugtrackera), osoby do których są przypisane, oraz stan danego zadania (todo, doing, done). W ten sposób, managment wchodząc do pokoju, jest w stanie ocenić "stan aktualnych prac" bez przerywania pracy programisty. Z zastosowaniem trello, nawet nie musi wchodzić do pokoju :D

O ile niektóre, rozbudowane 'bugtrackery" posiadają wbudowaną podobną funkcjonalność lub można ją dokupić (np jira), o tyle wielu z nich nadal im tego brakuje. Jedną z zalet trello jest fakt, ze w podstawowej wersji jest w pełni darmowe (syst. płatności oparty o mikropłatności za rozszerzenia).

Kolejną zaletą, która mi się osobiście spodobało, to pełna integracja z kontem  google (gmail), dzięki czemu nie muszę pamiętać dodatkowego hasła. Wprawdzie przy stosowaniu keepass teoretycznie nie muszę, ale mimo wszystko dla mnie takie rozwiązanie jest dużo wygodniejsze ;)).

P.S. Trello można też używać w życiu prywatnym, np. do kontrolowania prac związanych z remontem/zakupem mieszkania lub innych czynności dających podzielić się na mniejsze, skończone taski ;-)

MS SQL - DEADLOCK

Czasami zdarzy nam się, że procesy pracujące na bazie danych mogą się zakleszczyć. Nie wdając się w szczegóły, chodzi o równoczesne blokowanie jednych zasobów, oczekując na zwolnienie pozostałych. Szerzej to zagadnienie zostało opisane jako problem ucztujących filozofów.

A co, gdy taka syt. zdarzy nam sie na bazie danych?
a) dobrze by było się dowiedzieć, dlaczego dochodzi do zakleszczeń (np. sql profiler)
b) pomyśleć nad zmianą poziomu izolacji tranzakcji
c) wyśledzić odpowiedni proces za pomocą sp_who2 a nast. ubić zawieszony process, odblokowując tym samym zasoby dla innych procesów
exec sp_who2
kill SPID
 

czwartek, 31 lipca 2014

Rekruter

W czerwcu oraz na pocz. lipca miałem okazję uczestniczyć podczas rozmów kwalifikacyjnych na stanowisko młodszego programisty .NET (junior developer). Było to dla mnie spojrzenie na proces rekrutacji z tej nieco innej strony.  Jako, że od mojej opinii o kandydacie również nieco zależało, więc postaram się opisać moje wrażenia z tego procesu po "tej drugiej stronie".

Najpierw umieściliśmy ogłoszenie na kilku przeznaczonych do tego stronach oraz ulotki na kilku Warszawskich uczelniach. Po jakimś czasie, gdy pojawiła się grupa na fb o wdzięcznej nazwie netDevelopersPolandJobMarket to umieściłem tam nasze ogłoszenie z "widełkami płacowymi" oraz nieco większą ilością szczegółów nt. tego stanowiska (stos. technologia, zakres obowiązków itp. itd.).

A jak wyglądała sama rozmowa?
a) krótka, 5-20 min. rozmowa, podczas której my (Ja oraz dyrektor IT) opowiadaliśmy o firmie, naszym dziale IT, tym czym ewentualnie zajmował by się kandydat. Zadawaliśmy też kilka pytań nt. CV, które podesłał nam kandydat.
b) 30 min. codding test na laptopie w mojej obecności
c) "pytania z kartki", czyli mniej lub bardziej szczegółowe "pytania otwarte" nt. C#, .NET, MS SQL itp. itd.
d) ewentualna dalsza rozmowa z szefem IT

Zadania praktyczne były 4. Dwa z SQL oraz dwa z C#. Zadania były o zróżnicowanym stopniu trudności. Wydawało mi się, ze te z C# są trudniejsze, ale tylko do momentu, gdy jeden z kandydatów przyznał się, ze jedno z zadań mieli w SGGW na egaminie ;-)
To co mnie osobiście mocno zaskoczyło to... bardzo słaba znajomość T-SQL wśród kandydatów, którzy byli przepytywani. Dwie os., które "kumały cza-czę" zrobiły oba zadania w ok. 5-6 min. (mniej więcej ok 2-3 min. na zadanie). Niestety ponad połowa kandydatów nie zrobiła zadań z SQL w ogóle.

Z pytaniami "otwartymi" zazwyczaj było całkiem nieźle. Była to też okazja do "bardziej wnikliwego" porozmawiania z kandydatami (tymi co przeszli codding test). Podczas tej rozmowy, oprócz samych odp. na pytania, celem było też zwykłe poznanie kandydata. Tego, czy się interesuje technologią i w czym czuje się mocny, ale też, czy można z nim normalnie porozmawiać i czy da się z nim wytrzymać 8h*5 dni w tyg.

Jak ktoś przeszedł wszystkie etapy w miarę ok (codding test, pytania otwarte, sposób bycia) to zostawał na rozmowę z dyrektorem IT.

Wnioski:
a) 30 min. siedzenia i patrzenia jak ktoś koduje, to jednak zdecydowanie zbyt dużo zmarnowanego mojego czasu. Dobrze było by ten proces jakoś zautomatyzować, ale pozostając przy zadaniach praktycznych. Może jakieś codility, ale któreś z tych podst. poziomów trudności (ponieważ te wyższe zazwyczaj niewiele mają wspólnego z praktyką zastaną później w realnym życiu).
b) najlepszy możliwy kandydat, jaki nam się pojawił, przyszedł na rozmowe po umieszczeniu ogłoszenia o pracę na grupie fb (ogłsozenie z zakresem obowiązków, stos. technologią oraz widełkami płacowymi).



czwartek, 10 lipca 2014

Nie testuj na serwerze testowym!!!

Ten oto wpis, to nic innego jak konkluzja z ost. kilku dni w pracy. I broń boże, nie wykonuj na tych danych, żadnych aktualizacji "notowań, kursu walut" ani innych "co nocnych" jobów. Taka niestety nasuwa się konkluzja z ost. kilku dni.

A co to dokładnie oznacza?
Ano nic innego, ze Piotrek nie umie rozmawiać z ludźmi. Przejmując x syst. informatycznych po swoich poprzednikach, nie zawsze potrafił się dopytać, czy wersje testowe (aplikacji oraz bazy danych) służą do tego, aby programiści mogli na nich cokolwiek testować i broń boże puścili na tym, jakiś update. Szczególnie taki, który działa co noc na prod. i kilka dni temu się wysypał, a ja własnie zrobiłem na niego fixa. O to to nie. Aplikację powinno się przetestować lokalnie, a później, po stwierdzeniu że "u mnie działa" wgrywać od razu na produkcję :/

Jakiś czas temu, podjąłem się zadania przejęcia całej infrastruktury programistycznej w pewnej firmie po tym, gdy odszedł z niej ost. programista i przez kilka tyg. żadne ze stanowisk programistycznych nie było obsadzone. Dużo ich nie było, tj. 2, ale w zasadzie przejmowałem 12 mniej lub bardziej rozbudowanych syst,. informatycznych (największa baza 16 GB danych), a w praktyce żyjący własnym życiem mechanizm naczyń połączonych. Oczywiście, większość aplikacji miała swoich opiekunów biznesowych. O ile miałem parę spotkań z moim poprzednikiem, jednak w praktyce najczęściej koncentrowały się one wokół spraw bieżących, lub przyszłego, nowego syst. który trzeba dopiero napisać.

O ile, z ludźmi z IT rozmawiałem i... np. Adam mnie uprzedził, ze w jego syst. aplikacje "test" oraz "test2" nie są dla mnie dostępne (i stworzył mi inne środ. testowe) o tyle ludzi "biznesowych", którzy zazwyczaj obrażają się o to, ze mówię techniczne słowa, których nie rozumieją, o takie zmiany za bardzo nie podejrzewałem. I masz tu babo placek.

Wysypał się job robiący aktualizację. Znalazłem błąd, poprawiłem go i sru na test. Na teście przeszło to na prod. Fix zrobiony, sprawa rozwiązana i super. A tu niestety nie ma tak dobrze. Opiekun biznesowy, który nie umie pisać skryptów (bo po co mu to), ani tym bardziej zrobić backupu bazy... miał tam jakieś swoje dane, który nocny import mu nadgrał.

Oj Piotrek, Piotrek, I co żeś ty uczynił?
I co ważniejsze? Co też masz teraz zrobić? Porobić własne instancje testowe wszystkich działających usług, skryptów, aplikacji, baz danych? Co noc backupować bazy testowe? A może jednak rozwiązaniem jest, aby dziennie spędzać więcej czasu  na tel. rozmawiając z opiekunami biznesowymi, niż na faktycznym kodowaniu tych systemów?

Normalnie murarz, tynkarz, akrobata...

czwartek, 29 maja 2014

Task Scheduler - Windows Server 2000 vs 2008R2

Przenosząc skrypty .bat pomiędzy serwerami z serwera Windows 2000 na Windows 2008r2 napotkałem pewne problemy. Dlaczego warto robić skrypty .bat można się dowiedzieć choćby z książki A.Hunt, D.Thomas Pragmatyczny programista. Od czeladnika do mistrza w rozdziale "Wszechobecna automatyzacja".

Przenosząc te skrypty, miałem okazję spotkać się z dwoma niemiłymi dla mnie niespodziankami. 
Po pierwsze, zmienił się format daty, jaki stosuje się w skryptach. Aby uzyskać format daty yyyy-MM-ss (rok-miesiąc-dzień) w starszym windowsie (win xp, win server 2000) wystarczyło podać:
echo %DATE:~0,4%-%DATE:~5,2%-%DATE:~8,2%

W windows 7 oraz server 2008r2 trzeba to zrobić nieco inaczej:
@echo off
For /f "tokens=2-4 delims=/ " %%a in ('date /t') do (set mydate=%%c-%%a-%%b)
@echo on
echo  %mydate%


UWAGA: echo to... taki Console.Writeline w bashu... czyli... komenda na wypisanie zmiennej na ekran konsoli.


Drugim problemem z jakim się napotkałem to... uruchomienie programu w task schedulerze. Aby nie było zbyt łatwo, w ustawieniach (settings) task schedulera nie można podać pełnej ścieżki skryptu/programu tylko trzeba... wykorzystać 2 osobne, przeznaczone do tego pola (osobne pole na nazwę skryptu, osobne na nazwę programu):




P.S. Z innych spraw, jakie wynikły przy okazji przenoszenia tych skryptów na inny serwer, to ustawianie uprawnień do baz danych, linked serwerów i innych kwestii bezpieczeństwa, ale... to by trzeba było ustawić niezależnie typów serwerów (źródłowych/docelowych).
















sobota, 24 maja 2014

KeePass – przechowuj hasła bezpiecznie

Jednym z problemów, z jakimi spotykają się różni użytkownicy komputerów, posiadający dostęp do wielu zasobów (np. aplikacji internetowych, baz danych itp.) jest problem związany z ilością potrzebnych loginów i haseł. W teorii hasło do każdego konta powinno być inne, jednak w praktyce bardzo trudno jest pamiętać 20-50 różnych haseł do różnych kont. Na szczęście, z pomocą przychodzi nam darmowa aplikacja "KeePass", która będzie przechowywała za nas odpowiednie loginy i hasła w sposób bezpieczny (zaszyfrowany). My, jako użytkownicy, jedynie potrzebujemy znać hasło do naszego pliku z zaszyfrowanymi danymi w KeePass (który możemy przenosić między komputerami, np. za pośrednictwem pendrive), a już szczegółowe loginy i hasła do konkretnych stron, aplikacji, usług, baz danych znajdować się będą w KeePass-ie. 

Linki: 

środa, 14 maja 2014

Korzystanie z kilku plików konfiguracyjnych (*.config)

Jak powszechnie wiadomo, w jednej solucji możemy mieć wiele projektów. Każdy z tych projektów może posiadać własny plik konfiguracyjny. Problem może się pojawić w sytuacji, gdy w jednej solucji chcemy korzystać z wielu plików konfiguracyjnych. Przyjrzyjmy się pewnemu realnemu scenariuszowi.

Mamy nasza przykładową aplikację konsolową, która poprawnie działa. Zaszła jednak potrzeba wykorzystania web serwisu (WCF). Zgodnie z dobrymi praktykami, do obsługi WCF tworzymy nowy, osobny projekt jako bibliotekę DLL ('class library'). Aplikacja konsolowa, posiadała już swój plik konfiguracyjny (App.config), więc próba odwołania się konfiguracji naszej biblioteki za pomocą obiektu "ConfigurationManager" spowodowała przeglądanie pliku konfiguracyjnego aplikacji. Ponieważ chcemy oddzielić konfigurację biblioteki od konfiguracji aplikacji potrzebujemy mieć oba pliki rozdzielone oraz możliwość czytania z obu plików.

Jak to należy zrobić?
Rozwiązanie można podzielić na dwa etapy. Konfiguracyjny oraz programistyczny:

W projekcie:
a) zmieniamy nazwę pliku konfiguracyjnego biblioteki, aby oba pliki konfiguracyjne miały różne nazwy
b) we właściwościach pliku konfiguracyjnego biblioteki ustawiamy właściwość "Copy to output Directory" na "Copy always"
c) w projekcie z aplikacją ustawiamy referencję na projekt z biblioteką

W kodzie biblioteki, będziemy się odwoływać do nowego pliku konfiguracyjnego w "niestandardowy" sposób. Pisząc "niestandardowy" mam na myśli w sposób inny niż za pomocą obiektu "ConfigurationManager".

W kodzie, wykorzystujemy obiekt Configuration (System.ServiceModel.Configuration) poprzez wykorzystanie jego właściwości. Przykładowa klasa, za pomocą której będziemy korzystali z nowego pliku konfiguracyjnego wygląda tak:

    public class ConfigurationManagerWrapper
    {
        private Configuration cfg;
        public ConfigurationManagerWrapper()
        {
            var path = Path.GetDirectoryName(Assembly.GetEntryAssembly().Location);
            var fileMap = new ExeConfigurationFileMap
            {
                ExeConfigFilename = string.Concat(path, "\\mail.config")
            };
            cfg = ConfigurationManager.OpenMappedExeConfiguration(fileMap, ConfigurationUserLevel.None);
        }
        public string GetSetting(string key)
        {
            AppSettingsSection section = (cfg.GetSection("appSettings") as AppSettingsSection);
            var value = section.Settings[key].Value;
            return value;
        }
        public ChannelEndpointElement GetClient(string key)
        {
            var serviceModel = ServiceModelSectionGroup.GetSectionGroup(cfg);
            var endpoints = serviceModel.Client.Endpoints;
            if (endpoints.Count > 0)
                return endpoints[0];
            return null;
        }
        public T GetSection<T>(string sectionName)
        {
            return (T)ConfigurationManager.GetSection(sectionName);
        }
    }
Bardziej zaawansowany przykład wykorzystania takiego pliku .config można zobaczyć w przeznaczonym do tego projekcie na github mojego autorstwa stworzonym w celu demonstracji kodu.

Pomocne linki:
stackoverflow.com - how-do-i-retrieve-appsettings-from-the-assembly-config-file
weblogs.asp.net - cibrax - getting-wcf-bindings-and-behaviors-from-any-config-source.aspx